Wrocławski poeta przywołuje klasyczną śródziemnomorską tradycję nie dla erudycyjnego popisu, lecz by uporządkować doświadczenia, w pewien sposób zdyscyplinować to, co przypadkowe i trywialne. Nowoczesność nowoczesnością, jednak „wieczne teraz” powtórzeń robi swoje, i to bardziej, niż chcemy się do tego przyznać. […] Pisze Karol Maliszewski o “Zamierzchu” Jacka Świłło. Cała recenzja w najnowszym numerze Toposu:Read More →
„Dobranoc wszystkim nieżywym” Mateusza Łukaszczyka to debiutancka powieść, która zaskakuje swoją głębią mimo niewielkiej objętości. To nie jest książka, którą czyta się dla szybkiej rozrywki, ani powieść pełna dynamicznych wydarzeń. Zamiast tego autor prowadzi czytelnika przez intymny monolog swojego bohatera, pełen rozważań nad sensem życia, śmiercią, relacjami międzyludzkimi i własnym miejscem w świecie […] Zapraszamy do przeczytania całej recenzji, która pojawiła się na portalu Sztukater: https://sztukater.pl/ksiazki/dobranoc-wszystkim-nie%C5%BCywym.htmlRead More →
Na początek zatrzymajmy się na chwilę przy samym tytule najnowszego tomiku Adriana Szarego, ponieważ myślę, że zapowiada on sposób, w jaki czytać będziemy te wiersze. Hipnagogi to niezwykle realistyczne, przejściowe doznania zmysłowe pojawiające się w momencie zasypiania, między jawą a snem. Mogą przybierać formę wyrazistych obrazów, dźwięków lub wrażenia spadania. Właśnie w tej szczelinie pomiędzy stanami jawy i snu, w przestrzeni półświadomości, lokuje swoją poezję Adrian Szary w tomiku „Hipnagogik”. pisze Monika Magda Krajewska w swojej recenzji. Zapraszamy do przeczytania całego tekstu: https://tomikovopoetycko.blogspot.com/2026/04/adrian-szary-hipnagogik.htmlRead More →
Na książkowym blogu prowadzonym przez Magdalenę Leszczyńską pojawił się ciepły tekst o “Dzikich poziomkach” Agaty Balter. Serdecznie zapraszamy do przeczytania tej recenzji: https://www.domowyklimacik.pl/2026/04/dzikie-poziomki-agata-balter-recenzja.htmlRead More →
Dopiero czytane razem te opowiadania odsłaniają pełną spójność projektu. „Pieśniarz” jest zbiorem o “przemocy narracyjnej”, o tym, kto opowiada, kto słucha i kto traci prawo do własnej historii. Dziecko zamknięte w szkolnym pokoju, kobieta uwięziona w cudzej fantazji, partnerka zagłuszona „pieśnią”, chłopiec wychowany w świecie pozbawionym sensu – wszyscy oni zostają wtłoczeni w role narzucone przez cudzą opowieść. Największe zło nie eksploduje tu efektownie, lecz rozlewa się powoli: w codziennych gestach, w języku, w spojrzeniu, w społecznej zgodzie na milczenie. To tylko kawałek recenzji “Pieśniarza” Aleksandry Konefał. Zapraszamy Państwa do przeczytania całego tekstu o tym pełnym grozy zbiorze opowiadań:Read More →
Zaskakujące jest to, że tak poważne tematy, jak wiara, sens cierpienia, boska obojętność, mechanika ludzkiego rozpadu – podjął autor bardzo młody. I co więcej: jednoznacznie nie przegrywa w tej literackiej walce z Bogiem […] Debiut Mateusza Łukaszczyka naprawdę zaskakuje – zapraszamy do przeczytania całej recenzji Dobranoc wszystkim nieżywym:Read More →
W zasłużonym zielonogórskim kwartalniku Pro Libris pojawiła się recenzja zbioru wierszy “Jeszcze stoimy“. O książce Jarosława Barańczaka Czesław Sobkowiak pisze między innymi tak: Można najogólniej rzec, że cechuje ją wnikliwe i intensywne doznawanie całej, jakby natłoczonej, wielowarstwowej pod każdym względem tkanki świata. Świata bliskiego, w którym poeta jest biograficznie i sytuacyjnie, społecznie zakorzeniony, i nieustannie sprawy cywilizacji go obchodzą. Widać, że intrygują go rzeczy, krainy odległe, których sens, całą ich egzotykę, próbuje zobrazować i zrozumieć. […] Zapraszamy do przeczytania całego tekstu:Read More →
W najnowszym numerze Toposu Krzysztof Kuczkowski pisze o “Jeszcze stoimy” Jarosława Barańczaka m.in. tak: Nieustanny pościg za światem, bo tym wydają się jego wiersze, potrafi przynieść utwory niezwykłej urody, naszkicowane z lekkością i precyzją chińskiej akwareli, jak choćby Hydrangea paniculata czy Tezeusz. Zapraszamy do przeczytania całego tekstu dostępnego w papierowym wydaniu zasłużonego sopockiego magazynu:Read More →
Karpiński świadomie tworzy prozę nieco staroświecką w swej epikurejskiej wrażliwości. Jak Tyrmand “opukuje złożoność szczegółu, tego co drobne”, już to posługując się swoistym porte-parole, kiedy indziej pozwalając sobie na dość odważne zabiegi jak pisanie z perspektywy kobiety […] Pisze Mateusz Cioch o “Znajomym z winnicy“. Zapraszamy do przeczytania całej recenzji:Read More →
Na portalu Sztukater pojawił się pozytywny tekst na temat książki Marioli Mikołajczak Płowdiw. Klucze do miasta. Czytamy w nim m.in., że: Autorka z podziwu godną swadą opowiada o cygańskim weselu i bułgarskim pogrzebie, o miejscowych dziwakach, którym stawia się pomniki. Potrafi patrzeć i wysnuwać wnioski z zaobserwowanych zjawisk. To jej własne spojrzenie na ukochane miasto, jej osobiste emocje, po każdej wizycie w Płowdiwie skrzętnie zbierane i przechowywane w sekretnych szufladkach pamięci. […] Zapraszamy do przeczytania całego tekstu: https://sztukater.pl/ksiazki/p%C5%82owdiw-klucze-do-miasta.html?Read More →
