9 października wiersz Cezarego Lewanowicza „Spiritus animalis” z tomu “Piksel garden” pojedzie polsko-niemieckim Pociągiem do Kultury / Kulturzug na trasie Warszawa-Poznań-Berlin. Pociąg do Kultury to polsko-niemiecka inicjatywa łącząca podróż koleją z wydarzeniami artystycznymi. W specjalnym wagonie odbywają się czytania, koncerty, performanse, warsztaty i rozmowy. Utwór Lewanowicza znalazł się w poetyckim menu przygotowanym przez Wspólnotę Snów Równoległych w ramach wydarzenia „Warsofiksacja – wiersze są z Warsa”. Pasażerowie będą mogli wybrać tekst z menu, otrzymać jego wydruk i wysłuchać go przy improwizacji kontrabasowej Tomasza Januchty. Wiersze przygotowano również w przekładach na język niemiecki. “Piksel garden” ukazał się w MaMiKo w 2025 roku. W maju 2026 wydawnictwo opublikowałoRead More →

„Słuchaj, Izraelu” wyrasta z wiary przeżywanej bardzo osobiście. Biblia jest tu stale obecna, podobnie jak rodzina, pamięć o bliskich, choroba, śmierć, poczucie zagubienia i potrzeba odnalezienia sensu. Autorka wraca do prostych zdarzeń, wspomnień, rozmów, modlitw i prób odczytania tego, co wydarza się w życiu. Wiele z tych tekstów ma charakter zapisu duchowego czuwania: ktoś czeka, pyta, szuka odpowiedzi, czasem milknie. Z tego właśnie napięcia między codziennością a wiarą powstaje osobisty ton tej książki. Przyklejony Przykleili Cię taśmą do krzyżawiem chcieli dobrzebo gwoździe już nie trzymałydaje to do myślenia Panie mójdo krzyża przyklejonybo dziś przecież nie wbija się gwoździdziś się gwoździe pochowałyteraz ponoć stosuje siębardziej „humanitarne”Read More →

„Garden Party” przynosi nam w koszyku wiersze miłosne, zmysłowe i modlitewne. Artur Gościniak pisze o pragnieniu bliskości, zachwycie nad drugą osobą, rozstaniu i samotności. Uczucia dojrzewają tu wraz z latem, w zapachu szałwii, hortensji i jeżyn, w świetle księżyca i w powietrzu tuż przed burzą. Z czasem ogród cichnie, kwiaty przekwitają, a zachwyt ustępuje miejsca pamięci i zgodzie na przemijanie. Tytułowe “Garden Party” trwa gdzieś w wiecznym “pomiędzy”. Wśród rozmów, spojrzeń i podawanych deserów bohater tych wierszy szuka tej jednej bliskiej twarzy. Chce zatrzymać chwilę, choć wie, że lato ma swój kres. Miłość splata się z modlitwą, ukochana osoba skupia na sobie światło, a codzienneRead More →

Autor „chodzi po kulturze” jak po starym domu – zagląda do kolejnych pomieszczeń, przestawia przedmioty, otwiera drzwi, czasem gasi światło. A korytarz ciągnie się dalej i dalej, chyba w nieskończoność… Zapraszamy do przeczytania kilku utworów z tajemniczego, nowo wydanego zbioru wierszy Andrzeja Podgórskiego. Wejdźcie w te “Korytarze”:Read More →

„Korytarze” wiodą przez dom pełen luster, książek, ogrodów, mitów i cudzych głosów, ale najwięcej dzieje się tutaj pomiędzy słowami. Język raz próbuje uporządkować świat, za chwilę sam zaczyna się plątać, powtarzać i podważać własne znaczenia. Pod warstwami erudycji i gier wyobraźni stale czuć tu coś bardzo prostego: lęk przed przemijaniem, potrzebę dotknięcia rzeczywistości i podejrzenie, że każde jej nazwanie trochę ją fałszuje. Jest w tych wierszach zachwyt nad sztuką, ale także nieufność wobec jej gestów, póz i wielkich słów. Autor „chodzi po kulturze” jak po starym domu – zagląda do kolejnych pomieszczeń, przestawia przedmioty, otwiera drzwi, czasem gasi światło. A korytarz ciągnie się dalej iRead More →

Poezję Moniki Telki poznaliśmy dzięki zbiorom wierszy “Struktury” i “Światło“. Urodzona w Starachowicach poetka, szlifując swój styl i ciągle podnosząc poprzeczkę, prezentuje przed nami swój kolejny (czyżby najlepszy?) tomik. Zapraszamy do przeczytania kilku wierszy z tej nowo wydanej książki:Read More →

W tych wierszach człowiek ciągle dokądś idzie, choć czasem chciałby już tylko przystanąć i dać się dogonić własnemu życiu. Monika Telka ma słuch do chwil przeoczonych: do tego, co mignęło za oknem, zabolało w mięśniu, wróciło zapachem domu, odezwało się głosem babki albo dziecka. “Tempo” czyta się jak długi marsz przez życie i zakamarki pamięci, w których każda droga prowadzi nie tylko “przed siebie”, ale także “do środka”. Jest w tej książce zgoda na kruchość, ale to kruchość szorstka, bez pocieszania na siłę. Po tej lekturze nawet zwykły spacer podbija “tętno”. Poruszamy się za rogiem szary liguster i tłuste wróblepachnie błotem pośniegowymtętno zmienia się zRead More →

Dariusz Filinger dał się poznać jako poeta osobny w swoim zbiorze wierszy OIKOS. Po latach wraca z Muzykiem ulicy, w którym niczym wytrawny bard mierzy się z podstępną współczesnością. Zapraszamy do przeczytania kilku wierszy z nowo wydanego zbioru:Read More →

Twórczość Dariusza Filingera znam od niedawna. Bydgoski autor ciekawie mierzy się z otaczającą nas rzeczywistością. Pisze o przyrodzie, historii, problemach cywilizacyjnych. To poeta, dla którego najważniejszy jest sens. Mierząc się z różnorodnymi tematami, nie zapomina wyrazić swojego zdania. To co mówi, być może wielu zdziwi, zaskoczy, niektórzy przyjmą to ze zdumieniem. Taka jednak jest cena twórczej niezależności. Bartłomiej Siwiec POWIDOK Świt rozwija płatki zawilcówkapilary ziemi nasycają się wodą z łezbudzi nas szept że nie należy się baćbo nie od nas zależy początek i koniec Zagubiona mądrość starego światagdy nie można odbyć podróży wstecznie mogąc rzec niczego złego o złuani o dobru niczego dobrego Wierzby płacząceRead More →