Autor tych liryków daje się poznać jako wnikliwy spektator świata zmysłowego i metafizycznego. Anturaż materialny w tej poetyckiej symfonii gra pierwsze skrzypce. Dominuje. Elementy przyrodnicze podane w metaforycznej panierce zmieniają swoją pierwotną semantykę, a tym samym prowokują do spowolnienia w zabieganej i chaotycznej codzienności. W zmerkantylizowanym paradygmacie bycia mało kto potrafi dostrzec „gałąź kwitnącej tarniny sterowanej powietrzem”. To swoisty notatnik doznań zaokiennych pejzaży. Tamara Hebes Biały wiosny szkwał gałąź kwitnącej tarniny sterowana powietrzeminna galaktyka niedaleko mnienie można w niej żyć ale można oddychaćautochtonka słońca niebu otworzystama najlepszy styl w uniwersumsprawia że fakty przestają być nieodwołalnejest jednocześnie orłem i reszkąjasną i ciemną stroną księżycajest energiczna jak … Czytaj dalej Miłosz Wrzesiński – Kierunek otwarte przestrzenieRead More →