Co widać przez taflę wody? Odbicia, załamania światła, falujące zielenie roślin, ślady ruchu i kształty istniejące pomiędzy rzeczywistością a jej wyobrażeniem. Akwarium to zbiór wierszy o przenikaniu się światów, o tym, co dzieli i łączy, o nieustannej próbie przekroczenia niewidzialnych granic. To poezja oniryczna, zanurzona w żywiole wyobraźni, w której każda fala może odsłonić nowy sens. / Agnieszka Herman
Strefa nieważkości
nie wie gdzie jest
może to wyspa smoków
czuje uścisk szczęk
diabła tasmańskiego
zapada się w poduszkę
sen jest rodzajem śmierci
na bosaka przechodzi
do innego świata
nieba tu więcej
niż ziemi
papuga z pestką w dziobie
rozsiewa palmy w kosmosie
ulatują piórka
słabnie grawitacja
szybko stygną szlaki
po lunatykach
stopy udeptują
nieskończoność
Powitanie dnia
ogród zaczyna się
od szczebiotu
zielone splata się
z brązem
ci co sadzą drzewa
wiedzą o czym piszę
patrzy jak
wlatują w niego ptaki
dziwny twór
ludzkie akwarium
cieszy nawet kropla
na pajęczynie
otwierają się ścieżki
których nie można dogonić
dokąd dziś sięgnie
nie wie
Lato
po co płoty
sikorki i tak ponad nimi
zza gałęzi słońce
wlewa świat w oczy
ziarna w ptasich brzuchach
ulatują do nieba
niżej dróżka
z rozwiązaną sznurówką
kipi od owadów grządka
wiatr szepcze coś róży do ucha
wtedy nakłada przynętę
na haczyk
razem z blankiem
przyczajeni
obok podwodny świat ociera się
o zieloną krawędź
Iwona Świerkula (ur. w Warszawie). Absolwentka SGH. Wydała osiemnaście książek poetyckich, m.in.: Pięć Księżyców (2023), Szepty (2024), Portrety trumienne (2025) i Jedwabny szlak (2026). Jej wiersze opublikowano w kilkudziesięciu almanachach poetyckich (laureatka kilkudziesięciu ogólnopolskich konkursów literackich). Należy do Polskiego Stowarzyszenia Haiku.
