Od lat 90. gry komputerowe pojawiały się w polskiej poezji raczej jako easter eggi (w głowie huczy np. wers Pawła Lekszyckiego – Znam wszystkie kody na nieśmiertelność. / enter z wiersza sim city). Nikt jednak nie poświęcił temu medium aż całego zbioru wierszy. Musieliśmy poczekać na Ignacego Kobarynko, który odświeżył poetyckie światy przedstawione i ich rekwizytorium, wpuszczając swoje wersy w uniwersa takich gier jak np. Disco Elysium czy Death Stranding (na końcu ksiażki znajdziemy aż 29 tytułów gier, które stanowiły inspiracje dla autora). Zagrajcie w kilka wierszy z tego nowatorskiego zbioru:
2026-02-08
