Styl Karpińskiego kojarzy mi się z dawnymi mistrzami słowa, u których liczył się każdy przecinek, a cisza i pauza miały równie wielkie znaczenie, co sam tekst. Taka dbałość o językowy detal jest dzisiaj na rynku wydawniczym prawdziwą rzadkością, dlatego tym bardziej doceniam i celebruję tę premierę. Dla mnie ta lektura była niczym powolne smakowanie dobrego, dojrzałego wina, gdzie każdy kolejny łyk przynosi nowe, nieodkryte wcześniej nuty i zmusza do refleksji. Przekonałam się na własnej skórze, że krótkie formy wcale nie muszą być powierzchowne, jeśli stoi za nimi tak gigantyczna wrażliwość twórcy. […]
Pisze Książkowy Zaułek w entuzjastycznej recenzji “Znajomego z winnicy“. Zapraszamy do przeczytania całego tekstu opublikowanego na portalu Sztukater:
