Tomik wierszy Ewy Kacy, który masz przed sobą, to początek drogi, a podróż ta zaczyna się od ciszy. To pierwszy krok, żeby spojrzeć w głąb siebie bez konieczności otwierania drzwi. Utwory, które w nim znajdziesz, są przejściem z codzienności w świat metafizyczny. Zostawiają w nas subtelny ślad, pomagają odkryć siebie na nowo, prowadząc językiem prostym, ale nie banalnym. Ewa w swoich utworach pokazuje świat, w którym codzienność przechyla się delikatnie w stronę niezwykłości, a proste gesty przepełnione są emocjami. Jej poezja nie podnosi niepotrzebnie głosu. Ona oddycha własnym rytmem, jest kompasem, który nam przypomina, że nie zawsze trzeba wstępu, żeby gdzieś wejść. Jest uważna na szczegóły,Read More →

“Trochę inaczej” Romana Rzucidło to jazda bez trzymanki – choć, o paradoksie, zarazem: z wielką uważnością – po rozmaitych peryferiach: światopoglądowych, egzystencjalnych czy związanych z unikalną wrażliwością społeczną autora. Oryginalne, oparte na gnostycko-manichejskich wątkach przekonania życiowe autora znajdują wyraz w liryce najwyższej próby, balansującej w cudownie niejednoznaczny, labiryntowy sposób między pesymizmem “vanitas” a niezwykle ważnym przesłaniem o najwyższej wartości ludzkiej ułomności (chciałoby się powiedzieć: człowieczeństwa w ogóle). Kluczowa dla twórczości nyskiego poety postać outsidera, czerpiąc inspirację z manichejskiego wywyższenia sfery duchowej ponad materialną, sytuuję się wobec dokuczliwego “zgiełku świata” na pozycjach mocno kontestatorskich, niepozbawionych wszakże refleksyjnej empatii. Całość stanowi fascynujące świadectwo życia “trochę inaczej”, podążaniaRead More →

„Wierszyki przedszkolaka” to ciepły, pomysłowy zbiór rymowanek stworzony z myślą o najmłodszych odkrywcach świata – przedszkolakach. Autorka, doświadczona nauczycielka wychowania przedszkolnego, napisała te teksty jako pomoc dydaktyczną, która ułatwia prowadzenie zajęć, wprowadzanie nowych tematów oraz rozwijanie dziecięcej ciekawości i wyobraźni. Tomik podzielony jest na dwie części. Pierwsza z nich prowadzi czytelnika przez kolejne miesiące roku szkolnego – od września do czerwca – proponując wiersze związane z porami roku, świętami i aktualną tematyką zajęć. To idealne wsparcie dla nauczycieli i rodziców, którzy chcą wprowadzać dzieci w zmieniający się świat w sposób przyjazny i angażujący. Druga część to szczególna perełka – zestaw krótkich „wierszyków–masażyków”. Te rytmiczne, łatweRead More →

Magiczna przygoda wśród leśnych ścieżek! Mały Janek wyrusza do lasu – nie po prostu na spacer, ale po jagody dla mamy! To jednak nie będzie zwykła leśna wycieczka. Wśród mchów, drzew i borówek czekają na niego zaczarowane postacie: wesołe skrzaty, tajemnicze duszki i jagodowe wróżki. Każdy krok to nowa przygoda, a każda napotkana istota niesie ze sobą odrobinę mądrości i dużo serdeczności. “Na jagody” to ponadczasowa opowieść, która od pokoleń zachwyca dzieci swoim poetyckim językiem, miłością do przyrody i baśniowym klimatem. Idealna do wspólnego czytania, zasypiania i odkrywania świata razem z dzieckiem. Bo każdy może wyruszyć na jagody – wystarczy tylko otworzyć książkę.Read More →

“Proza poety” to zbiór tekstów z 2016 roku, balansujących na granicy poezji, wspomnień, halucynacji i manifestu. Paweł Rafał Kuś pisze językiem surowym i bezkompromisowym – momentami lirycznym, częściej brutalnie szczerym. To głos człowieka doświadczonego przez życie – stojącego z boku, ale patrzącego pod powierzchnię zdarzeń. W tych tekstach brud miesza się z czułością, śmierć z humorem, a banalność życia z jego ostatecznym sensem. Nie ma tu miejsca na pozory ani literackie pozy – jest za to głęboka potrzeba opowiedzenia świata od środka. Na własnych warunkach. DAWNO TEMU W POLSCE Pamiętam jak na podwórkubawiliśmy się w Mortal Kombatorganizowaliśmy pojedynkiktoś zawsze przed rozpoczęciem turniejupróbował podrobić głos facetaRead More →

W tych wierszach jest miejsce i na błoto, i na świętość. Na smutki codzienności i małe przebłyski czułości. Telka z precyzją i bez egzaltacji rozplata codzienne sploty, w których tkwią zapach kurzu, ślad po filiżance i echo modlitwy. „Struktury” to poezja oswojonej kruchości – nie odpala jaskrawych flar, ale zostaje z nami na długo. Wiosenny kubizm Twarz odwrócona od reszty ciaławłosy po belkach ramion jak ruchome słupyw załamaniach zwinięte ciałożywy wachlarztrójkąty z piersi obłe po bokachbochen brzucha Światło latarni zza okienjak bezwstydny podglądaczniemy towarzyszco też obudził się nagle w nocy Bzyczą w oddali nikłe silniki samochodówjak nakręcane zabawki na ostatnim obrocie Rozpaczliwe miauczenie kota podRead More →

Ten zbiór poetycki unika łatwych rozstrzygnięć, wybierając drogę niepewności, dysonansu i kontemplacji niedoskonałości. Autor prowadzi czytelnika przez miejsca realne i symboliczne – od Toskanii po Himalaje, od hotelowych wnętrz po przestrzenie duchowej pustki – komponując wielowarstwową narrację o kruchości percepcji, pamięci i języka. Poezja tego tomu zatrzymuje się w punktach pęknięcia: w niedopowiedzeniu, napięciu, w pragnieniu sensu, które nie znajduje spełnienia. To zapis świata intensywnie odczuwanego, nieustannie poddawanego analizie i reinterpretacji. Serwetka Alejka była znajoma. Zobaczył kamieńi ocalały fragment tego co kiedyś,przed odejściem, wyrył: Meine Liebe… Tyle. W stalowych ścianach nowego monumentuprzeglądały się drzewa z pamięciązgarbionego domu. Między liśćmi przemykały dźwięki rozmów, zachodziłymgłą wystraszonych oczu,Read More →

Autor tych liryków daje się poznać jako wnikliwy spektator świata zmysłowego i metafizycznego. Anturaż materialny w tej poetyckiej symfonii gra pierwsze skrzypce. Dominuje. Elementy przyrodnicze podane w metaforycznej panierce zmieniają swoją pierwotną semantykę, a tym samym prowokują do spowolnienia w zabieganej i chaotycznej codzienności. W zmerkantylizowanym paradygmacie bycia mało kto potrafi dostrzec „gałąź kwitnącej tarniny sterowanej powietrzem”. To swoisty notatnik doznań zaokiennych pejzaży. Tamara Hebes Biały wiosny szkwał gałąź kwitnącej tarniny sterowana powietrzeminna galaktyka niedaleko mnienie można w niej żyć ale można oddychaćautochtonka słońca niebu otworzystama najlepszy styl w uniwersumsprawia że fakty przestają być nieodwołalnejest jednocześnie orłem i reszkąjasną i ciemną stroną księżycajest energiczna jakRead More →

Inspiracją do powstania tego tomiku była wystawa portretów trumiennych artystki Justyny Mańkowskiej, zorganizowana w podziemiach katedry pw. św. Michała Archanioła i św. Floriana Męczennika w Warszawie. Przez dziesięć lat nosiłam ją w sobie, aż stała się poezją. W międzyczasie narodził się pomysł, aby odnieść się do ostatnich chwil życia poetów i pisarzy. Wśród wybranych twórców są moje bratnie dusze: Issa Kobayashi, Antoine de Saint Exupéry i Rabindrannath Tagore oraz ci, których miałam okazję poznać jeszcze w czasach szkolnych: ks. Jan Twardowski, ks. Janusz Pasierb oraz Anna Kamieńska. Dodałam też trzy utwory mojego męża o jego ulubionym pisarzu J.R.R. Tolkienie. W ten sposób zebrało się szacowneRead More →

Warszawa. Miasto dwóch stron rzeki i milionów pęknięć. Jan Chrzęczyszykura – uporządkowany perfekcjonista – i Adrian Wargas – mistrz ulicznego przetrwania – to dwa oblicza tej samej choroby: życia w społeczeństwie na skraju nerwicy. W kraju, gdzie ekologia to ściema, a wybory pachną bardziej smogiem niż demokracją, każdy próbuje ukryć własne natręctwa pod płaszczem normalności. “Perfekcjonista” to opowieść o walce z samym sobą, o absurdach codzienności i o tym, że czasami najgorsze demony nosimy w kieszeni… razem z kluczami od mieszkania. Wszystko musi być poukładane, to znaczy na swoim miejscu, symetrie i proporcje zachowane, a wszelkie reguły oraz zasady przestrzegane. Po coś przecież niegdyś jeRead More →