„Garden Party” przynosi nam w koszyku wiersze miłosne, zmysłowe i modlitewne. Artur Gościniak pisze o pragnieniu bliskości, zachwycie nad drugą osobą, rozstaniu i samotności. Uczucia dojrzewają tu wraz z latem, w zapachu szałwii, hortensji i jeżyn, w świetle księżyca i w powietrzu tuż przed burzą. Z czasem ogród cichnie, kwiaty przekwitają, a zachwyt ustępuje miejsca pamięci i zgodzie na przemijanie.
Tytułowe “Garden Party” trwa gdzieś w wiecznym “pomiędzy”. Wśród rozmów, spojrzeń i podawanych deserów bohater tych wierszy szuka tej jednej bliskiej twarzy. Chce zatrzymać chwilę, choć wie, że lato ma swój kres. Miłość splata się z modlitwą, ukochana osoba skupia na sobie światło, a codzienne doświadczenia prowadzą ku pytaniom o śmierć, Boga i sens dalszej egzystencji.
Tom wyrasta z tradycji polskiej liryki miłosnej, religijnej i poezji natury. Gościniak mówi jednak głosem współczesnym, bliskim zwykłemu doświadczeniu. Jego ogród jest bujny, słodki od miodu i pełen światła, mimo że jesień zbliża się wielkimi krokami…
Uciekinier
Mężczyzna brodzi w śniegu.
Podąża śladami, które zostawił minionego
wieczoru.
Wraz z nim dyszy okolica i szare
tumany zawłaszczają przestrzeń.
Pod rozpiętą kurtką dźwiga serce,
zbyt wielkie dla jednej osoby.
Uciekinier dogania swój cień.
Powraca do ciszy.
Nie ma w tej chwili niczego poza
drgającą nocą
niezauważalnie dającą tlen.
Garden Party
Moja melancholia
tonie w szumie
sobotniego garden party.
Zapijam słoną ślinę
myślami błądząc po Tobie.
Dostrzegam Cię w oddali.
Między cyprysami idziesz
pewny siebie.
Milkną wokół echa głosek,
przyprawione pieprznie
aluzje i sekrety.
Sprawa jest przegrana.
Powietrze suche
wgniata w kostkę bruku.
Wołają mnie,
zdaje się, ku Tobie?
Kelner prosi.
A, to tylko
podano deser.
Papieros
Ciągle trzymam cię
na czubku papierosa.
Jak popiół
jesteś jedynym dowodem
mojego małego zamachu
na zdrowie.
Nagłego uderzenia krwi
w tętnice.
Już wszystko wiem,
teraz mam przewagę.
Wystarczy ruch palcem
byś uleciał –
rozpuścił się w świecie.

Artur Gościniak
Urodzony 22 sierpnia 1998 r. w Poznaniu. Absolwent Uniwersytetu Ekonomicznego w Poznaniu, z wykształcenia polityk społeczny zawodowo związany z pomocą innym. Z powołania artysta przez lata piszący do szuflady. Podąża przez życie nieśpiesznie, skupiając się na przeżywaniu i opisywaniu emocji napotykanych podczas swojej wędrówki. Inspirację czerpie z krajobrazów podpoznańskich wsi i miasteczek będących dla niego odskocznią od codzienności. Interesuje się religioznawstwem oraz filozofią, nieustannie poszukując złotego środka na życie.












